Herinnering aan Ritzen

Herinnering aan Holland


Joeri Oudshoorn

H. Marsman

Denkend aan Ritzen
hoor ik mooie betogen
traag in oneindige
toekomst vergaan

Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan

Hij laat, oh dankbaar
rijen scholieren
door hoge fluimen
een 'fabriek' ingaan

rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hoge pluimen
aan de einder staan;

en in de geweldige
ruimte verdrinken
de instellingen
hun vrijheid aan banden

en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land

rendementen, guldens
ivoren kerkers
kermen en wormen
het Groots verzandt

boomgroepen, dorpen,
geknotte torens
kerken en olmen
in een groots verband

de tucht door de maag
met R. worden langzaam
de grijze veelkleurige
studenten vermoord

de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord

en in alle gewesten
wordt de stem van het bondje
met zijn eeuwige drammen
gevreesd en gehoord

en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord



Dit gedicht werd geschreven op 19 juni 1998. Het is de bijdrage van het LSVb-bestuur 1997-1998 aan het 'liber amicorum' van LSVb-besturen, dat zij hebben aangeboden aan Jo Ritzen (oud-minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen) bij zijn afscheid van de studentenbonden LSVb en ISO.