Sneaky of Sleepy?

Donderdag 5 november, de dag voordat de provinciale staten zouden kiezen voor annexatie van tenminste de vinex-locaties (de corridor stond al ter discussie), beslist een Amsterdamse rechter dat eerst de ondernemingsraden van de regiogemeenten gehoord moeten worden. Dit is niet gebeurd. Het wordt daarom praktisch bijna onmogelijk de grenscorrectie per 1 januari 1999 in te laten gaan.

En na 1 januari 1999 wordt grenscorrectie om andere redenen onmogelijk. Grenscorrecties kunnen volgens de wet alleen per 1 januari ingaan. Dus het volgende moment ligt op 1 januari 2000. Maar de grenscorrectie mag niet meer dan 10% van de bevolking aangaan, en op 1 januari 2000 wonen er zoveel mensen op de vinexlocaties, dat tenminste in Nootdorp de 10%-norm wordt overschreden.

Kortom, de grenscorrectie kan - naar het zich laat zien - niet meer door de provincie geregeld worden.

Nu kan men zich de vraag stellen, of de provincie hier een sneaky of sleepy rol heeft gespeeld. De beste oplossing kon de provincie immers niet bereiken, omdat de landelijke politiek het probleem niet wilde oplossen. Maar als de provincie niet over zou gaan tot de grenscorrectie, zou zij het voor Den Haag heel moeilijk gemaakt hebben. Heeft de provincie deze formaliteit - want we kunnen gerust aannemen dat het horen van de Ondernemingsraden van de gemeenten de provinciale bestuurders nooit op andere gedachten zou hebben gebracht - stomweg vergeten en niet op tijd gecorrigeerd, of heeft zij sneaky deze formaliteit gebruikt om een oplossing op landelijk niveau te forceren?

In ieder geval mogen we blij zijn dat met deze rechterlijke uitspraak de rol van de provincie uitgespeeld lijkt te zijn. De problemen van Den Haag en de regiogemeenten zijn immers van structurele aard en niet alleen geld speelt een rol. En omdat de oplossingen daarvoor alleen door verandering van wetgeving op landelijk niveau bereikt kunnen worden, kan nu weer een open discussie gevoerd worden. Het is alleen te hopen dat Den Haag en de regiogemeenten elkaar na deze strijd voldoende leren vertrouwen om alsnog een serieus plan op tafel te leggen.